logboek tuinieren,
26 januari 2008
Ook vandaag was het weer voldoende goed om een paar uurtjes in de tuin te werken. Dus hebben we de draad weer opgepakt waar we gisteren gebleven waren, de border om het huis. Een klein beetje dwang zit er wel achter, want ik had al geschreven dat we onze (vele) tuinbezigheden in kleine stukjes moesten hakken om geen lichamelijke klachten te krijgen (ik al zeker niet met die reuma van mij). Maar met de pillen die ik ervoor krijg gaat het allemaal voorspoedig en kan ik de dingetjes doen die ik graag doe (wat wil een mens nog meer!) En zo elke keer een beetje te doen blijft het leuk en beheersbaar en kan ik over enige tijd tegen een fijne tuin aankijken en kan ik me over drie weken volop met de zaaierij bezig houden...
Border om het huis (zaterdag 26 januari 2008)
Een prettige border om mee te beginnen, want
ook hier was weinig werk aan.
Alleen een paar planten die vanuit een andere tuin moesten komen planten
en wat onkruid weg halen en wat al te kwistig uitgezaaide zilverschildzaad
(Lobularia maritima) dat bij ons overal de kop opsteekt.
Een leuk plantje om in een bak of mand een wolk van witte bloemetjes
te laten groeien, en ook aan de rand van een border staan ze enig, maar
niet overal in de tuin.
Verder had ik ooit van iemand een stukje
van een Dictamnus (vuurwerkplant) gekregen en zoals wel meer gebeurt
bij planten die ik krijg, zat hier een ongewenste kostganger bij: een
enorme woekeraar, waarvan ik nog steeds niet de naam heb kunnen achterhalen:
Hij maakt een enorm wortelgestel aan en kruipt werkelijk overal naartoe waar je hem niet wil hebben. Vorig jaar ben ik hem al met de spuitfles te lijf gegaan, maar nu zag ik toch weer een paar jonge scheutjes boven de grond verschijnen. Spuiten heeft nu geen zin (de temperatuur is nog te laag) dus is het zaak om met een greveltje de hele wortel te volgen en zo maar te hopen dat het nu dan echt gebeurd is met die plant.
Ook heb ik nog vanuit de sikkelvormige border een plantengroep weggehaald die daar te dicht op de rand stond en die in deze border veel beter tot zijn recht komt:
.JPG)
de gypsophila repens (kruipend gipskruid).
En daarmee kon ik deze border achter me laten
en zijn we begonnen aan onze grootste klus: onze grote border rechtsachter
ons terrein:
Grote Border (zaterdag 26 januari 2008):
Groot, dat kun je deze border wel noemen.
Hij is niervormig en in het midden meer dan 8 meter diep; aan weerszijden
4 meter en heeft een totale lengte van 35 meter.
Hij is beschermd door een haag van laurierkers (prunus laurocerasus)
en zoals je ziet hebben we vorig jaar een
beregeningssysteem
aangelegd.
Naast alle afgestorven plantendelen is ook de heg aan de binnenzijde gesnoeid. Eigenlijk hoort dit aan het begin van de zomer te gebeuren, maar bij ons is het vaak 'nood breekt wetten'. Tegen de tijd dat het zomer wordt staat deze border vol van planten en brengen we daar meer aan schade aan dan ons lief is. Dan maar nu snoeien terwijl we er het best bij kunnen en meteen de takken de versnipperaar in kunnen. De toppen die je bovenaan de heg ziet die zullen we meenemen als we de heg aan de andere zijde gaan snoeien.
Achter deze heg namelijk, ligt onze moestuin en de kweekkas. Beiden zijn later in het traject aan de beurt en ook daarvan zul je t.z.t. wel een verslagje aantreffen.
Maar goed, terug dus naar deze grote border.
Een berenklus, dat kun je wel stellen.
Eerst dus de oude met de heggenschaar afgesnoeide zooi op het gras getrokken
en vervolgens dat de versnipperaar in en daarna ben ik met een emmer
de border ingegaan om grofweg alle onkruid te verwijderen.
Veel gras hier en ook veel
kleine veldkers (Cardamine
hirsuta). Werkelijk een crime dit onkruid. Bloeit alsmaar door, in verschillende
tijden, en heb je voortdurend plantjes in verschillende stadia in de
tuin en zo wordt alsmaar zaadgevormd dat over de hele tuin verschoten
wordt. Zaad dat vervolgens weer jonge kiemplantjes oplevert en het hele
traject van voren af aan begint.
Het is dus zaak om deze plantjes voordat ze gaan bloeien (dan kunnen
ze nog maar heel klein zijn is mijn ervaring) te verwijderen en de grond
met (dat doe ik tenminste) het handdrietandje te verstoren en zo hopelijk
alle jonge kiemplantjes daar omheen de genadeslag te geven.
Ander onkruid dat we hebben is van veel ernstiger aard. Tenminste, zo beleven wij het. Het heeft al verschillende plantengroepen bedorven, omdat het helemaal door de pollen heen werkt en boven de grond zich overal vastzet en het moeilijk is het los te trekken. Zo blijft maar al te gemakkelijk een deeltje zitten en steekt het elke keer weer de kop op.
Weten jullie misschien wat het is?
We zijn van plan om het met de plantenspuit te gaan behandelen (info...), maar daar is de temperatuur nog te laag voor. Jammer, want zoals het er nu voorstaat komt als eerste dit onkruid naar boven en zou ik het kunnen behandelen zonder schade aan de onderliggende of omringende planten toe te brengen.
Wel en na deze border grofweg onder handen te hebben genomen waren we toe aan de:
Ook hier was niet veel anders te doen dan alleen wat afgestorven stengels verwijderen en relatief weinig onkruid. Het meeste dat nu nog gedaan moet worden is de rozen snoeien; bemesten en een mulchlaag aanbrengen. Voor de snoei echter wachten we nog even een paar weken.
En toen zat het er weer op voor die dag. De volgende actie zijn de borders aan de wegzijde van ons perceel.
