logboek tuinieren,
Twee dagen terug was ik geëindigd bij de kapschuur. En als je daar dan langs loopt kom je bij een klein stukje tuin naast de brievenbus. Je komt dat stukje later nog wel tegen als ik mijn planten in de tuin ga bespreken en een rondje langs de borders ga maken. Ik sla dat nu over omdat dat kleine stukje tuin maar weinig onderhoud vergt. Enige dat ik er weg moest halen waren wat al te enthousiast uitgezaaide sedum aizoon en de papaver atlanticum.
Grote klus begon bij de garageborder. Onderaan is hij 10 bij 5 meter diep; daarna tot aan de garage een smallere strook van 20 bij 3 meter diep.
Ook hier weer guldenroede die eruit gehaald moest worden. Verbazingwekkend hoe vaak die plant in mijn borders terugkomt. Eentje is mooi, want helemaal verguizen wil ik hem nou ook weer niet, maar genoeg is genoeg en dus moesten ook hier twee van de drie solidago's eraan geloven.
Hetzelfde eigenlijk met de Phloxen. Ik heb er een soort bij staan die zich enorm verspreid. Zowel via zaad als via de wortels. Mooie stevige stengels, dat wel, en een mooie licht paarsviolette bloem, maar ook hiervoor geldt weer dat je er ook teveel van kunt hebben. Eruit dus.
En de derde op de rij is de Aconitum carmichaelii 'Barkers Variety'. Schitterende najaarsbloeier, maar hij wordt al snel te groot en hij zaait behoorlijk uit. Niet erg hoor; je kunt met slechtere planten gestraft worden; maar toch hebben al die jonge zaailingen eraan moeten geloven.
Verder heb ik nog drie andere planten afgestoken die behoorlijk terrein willen winnen:
(1) de Macleya microcarpa (pluimpapaver) met zijn imposante grijsgroene blad. Hier op de achtergrond en als zodanig prima in orde. Alleen heeft hij de vervelende neiging om zijn worteluitlopers door de hele tuin te sturen waardoor je als je niet oppast met een tuin vol pluimpapavertjes zit. Moeten we niet hebben en dus steek ik de plant ovaal rond met een diameter van 100 x 200 cm en een flinke steek diep. Zo snijd ik alle uitlopers af en kan ik deze gemakkelijk met de riek verwijderen. Het is behoorlijk schrikken hoor, zo'n klusje, want het is een hele berg worteluitlopers dat je dan de grond uithaalt. Komt er naderhand toch nog het een of ander op, dan pluk ik dat gewoon weg en zo hou ik de plant toch relatief gemakkelijk onder controle.
(2)
de Artemisia ludoviciana Silver Queen. Schitterend combinerend met vooral
paarsblauwe bloemen en rustgevend in een wat al te bonte border, maar
ook deze spreid zichzelf enorm uit met worteluitlopers. Zelfs zo erg
dat ik hem in een kuip heb staan en deze heb ingegraven. Nu echter met
de dikke mulchlaag die ik aan heb gebracht ziet hij zijn kans schoon
en groeit over de pot heen de tuin in. Geen punt; de spade is er goed
voor. Ook deze plant steek ik rondom langs en haal al het overtollige
eruit.
(3) de Helianthus atrorubens (vaste zonnebloem). Ook deze heb ik ooit als 'vakkenvuller' in de tuin gezet, maar het lijkt of ik er niet meer vanaf kan komen. Steeds steekt hij weer de kop op. Ook hier geldt dat ik hem niet helemaal zat ben, maar om hem nu in meerdere borders tegen te komen... nou nee. Eentje, en dan bij voorkeur de wilde border, is mij genoeg.
Dus dat was het zo'n beetje wat de zware klussen - meestal gedaan met hulp van Michael, mijn man - betreft. Al met al heb ik wat mooie vakken vrij kunnen maken voor nieuwe beplanting. Beplanting in de vorm van jong opgekweekte planten of nog wat dahlia's, maar ook heb ik een aantal planten die ik van de ene naar de andere border wil verkassen. Maar daar wil ik mee wachten tot het weer geschikter is.
In de regel plant ik tussen buien door of minstens met regenachtig weer. In ieder geval niet in de volle zon of als er zon verwacht gaat worden. Daar heb ik slechte ervaringen mee.
Wat ik erin ga zetten laat ik je later nog wel weten...
