logboek tuinieren, 21 mei 2007

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag in de 'wilde' border gewerkt. Ik noem deze zo, omdat er veel wilde of wild ogende planten staan. Ik heb er eerst wat onkruid verwijderd. En dan heb ik het voornamelijk over zaailingen en planten van de karmozijnbes (Phytolacca americana). Toen wij de borders nog niet zo gevuld konden krijgen was dat een mooie opschieter qua formaat en qua stevigheid, maar nu ben ik hem meer dan zat en ben ik druk bezig de zaailingen met penwortels uit de tuin zien te krijgen.

Hetzelfde geldt voor de guldenroede (Solidago). Destijds (vier jaar terug) was ik er blij mee wat grote pollen te kunnen krijgen en ik vond ze ook schitterend staan mits ze niet onder de meeldauw zaten, maar nu moeten ze voor andere, mooiere en minder kwetsbare planten wijken. Dat betekent niet dat ik er zo een, twee, drie vanaf ben hoor, steeds weer vind ik de zaailingen en uitgelopen delen van achtergebleven worteldelen terug. Maar zoals ik tot nu toe alle onkruid (kweek, haagwinde, ...) eronder heb gekregen, zo krijg ik ook deze guldenroede wel uit de tuin.

Ook zijn er een aantal planten die ik uit deze border heb gehaald. Ten eerste een van de twee groepen hemelsleutels (Sedum telephium). Eén is genoeg en zo komt er aan de voorzijde van de border weer wat plaats vrij om andere jonge planten te kunnen plaatsen.

 

 

 

 

 

 

 

Verder wil ik er een oosterse papaver (Papaver orientalis) uit halen, maar die staat nu zo mooi te bloeien dat ik dat zonde vind. Straks maar weer als hij uitgebloeid is, dan is hij toch niet meer om aan te zien.

 

 

En ook ben ik van het Bijenkorfje (Prunella grandiflora 'Loveliness') teruggekomen. Vorig jaar vol enthousiasme uitgeplant en nu zit de hele tuin en het gras onder de jonge planten en zaailingen. Te gretige uitzaaier dus en dus moet ik òf kiezen dat hij eruit gaat òf tijdig de uitgebloeide stengels verwijderen. Die laatste optie leek me het best, ware het niet dat hij zich ook nog eens met worteluitlopers verspreid. Eruit dus maar...

En dan over worteluitlopers gesproken. Veel voorkomend bij wilde planten merk ik steeds weer. Asters; margrieten; ze weten er allemaal raad mee. Dus deze planten heb ik rondom afgestoken en daarmee de worteluitlopers afgesneden en het overtollige in het compostgat gemieterd. Doe je dat niet, dan nemen ze de hele border in beslag en dat moeten we niet hebben nietwaar!?

Nou en dan heb ik ook nog wat jonge uitlopers van de Kokardebloem (Gailllardia aristata 'Bremen') verplaatst. Vorig najaar had ik de groep die teveel op de voorgrond stond al verplaatst naar achteren. En nu waren er een paar stukken op de oude plaats achter gebleven. Dus kon ik kiezen: òf naar het compostgat òf bij de verplaatste groep plaatsen. Ik heb voor de laatste optie gekozen.

 

Toen dat allemaal achter de rug was ben ik de planten die ik op mijn rek op de kruiwagen geplaatst had gaan uitplanten. Van de buurman had ik een aantal jonge zonnebloemplanten gekregen. Zijn op de achtergrond terecht gekomen. Verder heb ik van een tuinvriendin drie mooie planten van de Reuzenbalsemien (Impatiens glandulifera) gekregen. Ik weet het; het is een plant die heel erg uitzaait, maar ik kan hem niet weerstaan. Vind het een schitterende plant en we zien straks wel weer waar dat toe leiden zal.

 

En dan de Wonderboom (Ricinus lividus) natuurlijk; die mag ook niet ontbreken op de achtergrond. Met zijn schitterende bloeiwijze en zijn mooie donkere blad. Alleen... nu is het maar de vraag of dat lukken gaat dit jaar; dat donkere blad. Heb zaden gekregen uit een ruiling; mijn eigen zaden waren vorig jaar niet goed tot ontwikkeling waren gekomen. De tijd zal het leren of dat zaden van de donkerbladige wonderboom zijn geweest; je hebt tenslotte groen en roodbladige soorten.

Wat nog meer op dat rek stond aan jonge opgekweekte planten (zie logboek zaaien) waren:

Salvia kuznezoffii. Afbeelding en informatie onbekend; ook voor mij en dus wordt de plant die zich gaat ontwikkelen een grote verrassing. Ik hoop een leuke verrassing. En anders zien we wel weer... Het opkweken ging in ieder geval goed. Nu is het de vraag of hij meteen dit jaar zal bloeien. En of ik aan de grootte van de plant het toekomstige formaat een beetje kan inschatten. Zegt niet altijd wat hoor; zo'n eerste jaar is een plant nog maar een flauwe afspiegeling van wat hij worden zal. Maar toch kun je dikwijls al wel een idee krijgen. We zullen zien...

Salvia viscosa. Een hoge (90-120 cm) salie met een wilde uitstraling door de hoge stengels met daaraan aren met kleine roodpaarse bloeiwijzen. Ik had er vorig jaar al wat gezaaid en wilde de groep wat groter maken.

Berkheya purpurea. Een probeerseltje. Ik viel ervoor door de kleur.

 

Ik heb al eerder een dergelijke kleur in de tuin gehad; van de Catananche cearuleum (strobloem) Deze Berkheya zaaide gemakkelijk en nu is het maar afwachten wat voor plant het me zal opleveren aan plant.

 

Op de voorgrond waar die Gaillardia's hebben gestaan heb ik een groepje Salvia lyrata Purple Vulcano geplaatst.

 

En dan tot slot voor deze dag heb ik nog een grote onbekende in onze tuin. Het is een Anemoon soort, maar heb geen idee welke. Ik heb hem op mijn pagina 'Wie weet welke' geplaatst, maar wellicht is onder jullie lezers iemand die hem herkent: