Direct ter plekke zaai ik vooral eenjarigen en in het jaar van zaaien bloeiende vaste planten. Doel is de lege vakken in de border te vullen en ook om er extra kleur mee aan te brengen. Daar lenen eenjarigen zich heel goed voor.

Nu hebben wij zandgrond en die is erg waterdoorlatend. Gevolg is dat ik behoorlijk controle moet houden op mijn zaaisels wat uitdrogen betreft. Niet alleen het bovenste laagje moet vochtig zijn, maar tot minimaal 10 cm diepte moet de grond vochtig aanvoelen, wil de jonge plant zich goed ontwikkelen. Droogt pas ontkiemd zaad uit, dan is dat voor je zaaisel eindeverhaal. Hoe dat zit met (zware) kleigrond weet ik niet, want daar heb ik zelf geen ervaring mee. Als jij op zware kleigrond zaait en daar ervaringen mee hebt en dit wilt delen, mail me dan vooral. Dan kan ik het in deze tekst verwerken.

Ook heb ik wel gewerkt met zaairingen.

Jullie hebben vast wel al gemerkt dat ik graag dingen uitprobeer en zo was de zaairing ook zo'n uitprobeersel. Je maakt van verticale lamellen (op elke rommelmarkt voor een habbekrats te koop) een ring van 50-60 cm doorsnede. Die lamellen zijn 10 cm breed, dus daarmee ontstaat een opstaande rand die je vult met 2/3 gewone tuingrond en een afdeklaagje met schone zaaigrond (om verontreinigingen in de vorm van onkruid tegen te gaan). Daar zaai je in.

Je kunt - als je zo'n ring storend vindt staan hem ook gedeeltelijk ingraven. Wil je het helemaal heftig maken, dan kun je ter bescherming tegen uitdrogen of om de warmte binnen te houden ook nog een glasplaatje erop leggen. Doe je dat laatste dan moet je wel zodra het weer beter wordt, de jonge kiemplantjes aan de buitenlucht laten wennen door ze af te harden. Ter plekke zaaien van eenjarigen Dat is eigenlijk de gemakkelijkste manier van zaaien. Enige waar je rekening mee moet houden is dat je zaaisel voldoende vochtig blijft en dat als de zaden ontkiemd zijn de slakken en vogels er niet mee aan de haal gaan.

Je bepaalt welk plekje in de border je wilt bezaaien en houdt rekening met de hoogte en de kleur van het zaaigoed. Dat kun je doen aan de hand van de rest van de planten die je in de border hebt staan (gecombineerde border van vaste planten, struiken en eenjarigen) of door een zaaischema te maken (meerdere eenjarigen bij elkaar).

Je maakt de grond goed los en vrij van onkruid. Vervolgens zaai je de zaden zoals in de beschrijving omschreven staat. Er zijn namelijk zaden die je niet moet bedekken, licht (dun; nauwelijks) moet bedekken en zaden die een bepaalde zaaidiepte hebben. Papavers strooi je namelijk onbedekt op de zaaigrond en hark je heel licht in; lathyrus bijvoorbeeld zaai je ca. 2 cm diep.

Wij hebben hier zandgrond. Dat betekent extra zorg. Water dat ik er met de gieter opgiet, zakt meteen weg. De zaaiaarde is binnen no-time weer droger dan ik me wensen zou. Ik heb dat opgelost door tegenwoordig te zaaien in omgewerkte zandgrond/potgrond.

Ik spit daartoe het gebied dat ik bezaaien wil om; haal daar twee scheppen zandgrond weg en vervang die door twee scheppen potgrond of compost. Die twee vermeng ik weer met elkaar. Doel daarvan is om de grond wat meer watervasthoudend te maken. Ongeveer 3 weken voor ik ga zaaien strooi ik op het gebied dat ik bezaaien wil wat (een eetlepel per vierkante meter is genoeg) gedroogde koe- of kippenmest.

Markeren

Om te voorkomen dat je tijdens je werkzaamheden niet op een ingezaaide plek gaat staan kun je de plek markeren. Ik gebruik daar òf de zaairingen voor òf zilverzand.

Uitdunnen

Planten hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen. Door de teveel gezaaide kiemplantjes weg te knippen of plukken geef je de planten die ruimte.

Ik heb in de loop der tijd geleerd om ruim (dun) te zaaien. Zodra de jonge kiemplantjes ongeveer het tweede bladpaar hebben ontwikkeld is het moment gekomen om te dunnen.
Je werkt naar de afstand toe die de volwaardig uitgegroeide plant rond zich nodig heeft. Al naar gelang de grootte en breedte van de plant kan dat variëren van 10 tot 50 cm.

Beschermen

Als je zaden goed ontkiemd zijn en er mooie kiemplantjes ontwikkelen, dan is het belangrijk goed op te letten dat de vogels of slakken er niet mee aan de haal gaan. Vooral kiemplantjes van de Afrikaantjes en van de Salviasoorten moeten er dikwijls aan geloven. Het is moeilijk dit te voorkomen, of je moet Eco-style slakkenkorrels er rondom leggen. Tja en wat de vogeltjes betreft... ach aan de andere kant heb je daarvan ook heel veel plezier. Dat hou ik maar als troost in de gedachten...

Bij nachtvorst kun je een afwasteiltje of emmer over je jonge plantjes zetten die je de volgende ochtend als de kou weer verdwenen is weghaalt.

Ik wens je veel succes!

Bijgewerkt: 11 april 2006